امروز : 01 اسفند 1396

اخبار

شباهت این دو مرد

 

 

نیمه های شب بود که چراغ اطاقش هنوز هم روشن بود . جدیت در کار و عمران استان مرد عمرانی را خسته نمی کرد .

او بسیار پر کار و پیگیر بود و بدور از حاشیه هیچ عذر و بهانه ای را برای کم کاری مدیران نمی پذیرفت .

چراغ روشن مانده اطاقش حکایت از پیگیری امور داشت . با آنکه تا پاسی از شب کار می کرد اما جلسات کاریش ساعات اولیه صبح بود و هرگز اجازه نمی داد کاری بر زمین بماند .

مهندس علی نیکزاد را می گوییم؛ کسی که بر کرسی معاونت عمرانی لرستان تکیه زد و بعد ها کرسی دو وزارت خانه مهم کشور یعنی مسکن و شهرسازی و راه را راهبری کرد .

چندی پیش وقتی از بلوار شهید شفیع پور می گذشتم ساعت از نیمه های شب گذشته بود اما چراغ روشن اطاق مدیر کل راه وشهرسازی لرستان نظرم را به خود جلب کرد .

یاد چراغ اطاق مهندس نیکزاد افتادم . مدرسی که به شاگردانش آموخت که عبادت جز خدمت به خلق نیست .

مهندس شهرام ملکی یکی از دانش آموختگان مکتب نیکزاد است که تلاش و پیگیرهای مستمر و خستگی ناپذیرش شباهت عجیبی بین این دو ایجاد کرده است .

مهندس ملکی را بی شک یکی از مدیران موفق استان باید نامید .

مدیری که کمبود امکانات و برخی بی مهری ها و سنگ اندازیها نتوانست سد راه این راهساز بزرگ شود .

مردی که امروز چهار خطه شدن استان بی هیچ درنگی باید به نامش ثبت گردد.

راههایی که شاید اصلاح و ترمیمشان آرزوی بزرگی برای مردم این دیار بود، اکنون به همت بلند بزرگ مرد عمران و آبادانی بسیاری شان چهار خطه شده اند .

چراغ روشن اطاق مهندس ملکی همان حکایت آشنای خدمت را می داد . مشقی که نیکزاد خوب به شاگردش آموخته است .

مدیرانی نظیر نیکزاد ها، شهرام ملکی ها به یمن خدمت صادقانه شان محبوب قلوب مردم هستند و هیچ کس و هیچ چیز نمی تواند طعم شیرین خدمتی را که آنان در کام همه نشانده اند از بین ببرد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

بازگشت به بالا